ولادت امام زینالعابدین(ع)، یادآور الگویی کمنظیر از امامت در سختترین شرایط تاریخ اسلام است؛ امامی که پس از واقعه عاشورا، در فضای خفقان و سرکوب، با «جهاد تبیین» و «پرورش انسان آگاه» مسیر نهضت حسینی را زنده نگه داشت و پایههای مکتب تشیع را استحکام بخشید.
چهارم شعبان، سالروز ولادت حضرت ابوالفضلالعباس(ع)، تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ این روز نماد وفاداری، ایثار و جانبازی در راه حق است؛ مفاهیمی که امروز در قامت جانبازان سرافراز انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، تداوم عینی یافتهاند.
غزه بار دیگر به کانون توجه افکار عمومی جهان تبدیل شده است؛ سرزمینی کوچک اما مقاوم که سالهاست زیر شدیدترین محاصرهها و حملات نظامی، ایستاده و با خون کودکان و صبر مادرانش، چهره واقعی مدعیان حقوق بشر را به نمایش گذاشته است.
حضرت زینب سلاماللهعلیها پس از واقعه عاشورا، با صبر الهی و بصیرتی مثالزدنی، پرچم حق را در سختترین شرایط برافراشت و با روشنگری خود اجازه نداد نهضت امام حسین(ع) در غبار تحریف و سکوت فراموش شود؛ نقشی تاریخی که امروز نیز برای جامعه اسلامی الهامبخش و راهگشاست.
در سالهای اخیر، افزایش فعالیت بلاگرهای فراری ضدانقلاب در فضای مجازی، پرده از پروژهای سازمانیافته برمیدارد که هدف اصلی آن تخریب افکار عمومی، تحریف واقعیتها و پیشبرد جنگ شناختی علیه جمهوری اسلامی ایران است؛ پروژهای که رد پای رژیم صهیونیستی و سرویسهای جاسوسی حامی آن بهروشنی در پشت صحنه آن دیده میشود.
نهمین اختر تابناک آسمان امامت، حضرت امام محمد تقی(ع)، الگویی ماندگار از پیوند علم، تقوا و مسئولیتپذیری اجتماعی است؛ امامی که در اوج جوانی، سنگینترین بار هدایت امت را بر دوش گرفت و با منطق، معرفت و صلابت، حقیقت امامت را به نمایش گذاشت.
شهید آیتالله حسین غفاری از برجستهترین علمای مجاهد نهضت اسلامی است که با درک عمیق از رسالت روحانیت، سکوت در برابر ظلم را جایز ندانست و سرانجام، در مسیر دفاع از اسلام، ولایت و مردم، جان خود را در زندانهای رژیم پهلوی تقدیم کرد.
خانواده بهعنوان نخستین نهاد تربیتی جامعه، نقشی بیبدیل در شکلگیری هویت دینی و اجتماعی نسل آینده دارد. در اندیشه مهدوی، خانواده نهتنها محل رشد فردی، بلکه کانون پرورش انسانهای منتظر، آگاه و مسئولیتپذیر است؛ انسانهایی که میتوانند زمینهساز تحقق جامعه عدالتمحور مهدوی باشند.
شب لیلهالرغائب، نخستین شب جمعه ماه پربرکت رجب، از جایگاه ویژهای در فرهنگ و معارف اسلامی برخوردار است و بهعنوان شبی برای اجابت دعا، توبه و بازگشت آگاهانه به مسیر بندگی شناخته میشود. این مناسبت معنوی، افزون بر آثار فردی، نقش مؤثری در تقویت اخلاق اجتماعی و ارتقای معنویت عمومی جامعه دارد.
دوران امامت امام علیالنقی الهادی(ع)، یکی از پیچیدهترین و سرنوشتسازترین مقاطع تاریخ تشیع است؛ عصری که خلافت عباسی با ظاهری دینی و باطنی استبدادی، در پی مهار جریان امامت بود. امام هادی(ع) در چنین فضایی، بیآنکه به تقابل آشکار نظامی دست زند، پروژهای عمیق از هدایت، آگاهیبخشی و سازماندهی فکری شیعه را پیش برد.
