آیت‌الله محمد مفتح؛ معمار پیوند حوزه و دانشگاه و شهید وحدت فکری

آیت‌الله محمد مفتح از جمله اندیشمندانی بود که فراتر از مرزهای سنتی آموزش دینی می‌اندیشید. او با درک صحیح از تحولات فکری جامعه و نیازهای نسل جوان، تلاش کرد زبان دین را با ادبیات علمی و دانشگاهی پیوند بزند؛ اقدامی که در سال‌های پیش از انقلاب اسلامی، شجاعانه و اثرگذار تلقی می‌شد.

حضور فعال آیت‌الله مفتح در دانشگاه‌ها و محافل علمی، نشان از باور عمیق او به گفت‌وگو و تعامل میان دین و دانش داشت. وی معتقد بود که جدایی حوزه و دانشگاه، شکافی مصنوعی است که مانع پیشرفت فکری جامعه می‌شود. از همین رو، با تدریس، سخنرانی و فعالیت‌های فرهنگی گسترده، تلاش کرد این دو نهاد اثرگذار را به هم نزدیک کند و از ظرفیت هر دو برای رشد آگاهی عمومی بهره ببرد.

در دوران مبارزات انقلاب اسلامی، آیت‌الله مفتح نه‌تنها یک استاد و روحانی، بلکه یک کنشگر آگاه و مسئول بود. روشنگری‌های او در برابر جریان‌های انحرافی و وابسته، و دفاع صریحش از استقلال فکری و فرهنگی کشور، جایگاه ویژه‌ای برایش در میان دانشجویان و نیروهای انقلابی ایجاد کرد. همین تأثیرگذاری فکری، او را به هدف گروه‌های معاند انقلاب بدل ساخت.

شهادت آیت‌الله محمد مفتح به دست گروهک‌های تروریستی، اگرچه فقدانی بزرگ برای جامعه علمی و دینی کشور بود، اما اندیشه و راه او را ماندگارتر کرد. نام‌گذاری ۲۷ آذر به عنوان «روز وحدت حوزه و دانشگاه» گواهی روشن بر عمق تأثیر و اهمیت مسیری است که او بنیان گذاشت.

امروز، بازخوانی اندیشه‌ها و سیره آیت‌الله مفتح، به‌ویژه در شرایطی که جامعه با چالش‌های فکری و فرهنگی متعددی روبه‌روست، ضرورتی دوچندان دارد. پیوند عالمانه میان ایمان و علم، همان میراثی است که این شهید فرزانه برای نسل‌های آینده به یادگار گذاشت؛ میراثی که می‌تواند چراغ راه توسعه فکری و فرهنگی ایران اسلامی باشد.